เนื้อเรื่องบทอ่าน
寄席※1や小さな劇場で人々が一斉に笑うと、おもしろくもないのにつられて笑ってしまうが、これは笑いが伝染することを示している。この伝染はすばやく伝播して※2ゆくきわめて社会的な現象であることを示しているが、年少の子どもでも就学の年齢までには一緒に笑うという笑いの伝染が認められる。母親が微笑む※3と新生児もこれに応じて微笑するが、これが伝染の起源になっているのかもしれない。ベルクソンは著書『笑い』のなかで観客席がぎっしり詰まっていればいるほど劇場で笑いが広がると述べている。笑いの伝染は人間が進化の過程で身につけた原初的で自動的な社会適応のかたちなのである。（苧阪直行「ヒトはなぜ笑うのか」『児童心理』平成24年10月号、金子書房による）
คำแปลอ้างอิง
ภาษาไทย
เมื่อผู้คนในโรงละครเล็ก ๆ หรือสถานที่แสดงศิลปะแบบดั้งเดิมหัวเราะพร้อมกัน แม้เรื่องนั้นจะไม่ได้ตลก เราก็อาจหัวเราะตามไปด้วย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าอารมณ์ขันสามารถแพร่กระจายได้ การแพร่กระจายนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและแสดงให้เห็นว่าเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมอย่างยิ่ง แม้แต่เด็กเล็กก็เริ่มหัวเราะตามกันเมื่อถึงวัยเข้าเรียน และเมื่อแม่ยิ้ม ทารกแรกเกิดก็จะยิ้มตอบ ซึ่งอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการแพร่กระจายอารมณ์ขันนี้
แบร์กซันเขียนไว้ในหนังสือ 'The Laughter' ว่ายิ่งผู้ชมในโรงละครนั่งกันแน่นขนัดมากเท่าไร เสียงหัวเราะก็จะแพร่กระจายไปทั่วโรงละครมากเท่านั้น การแพร่กระจายของเสียงหัวเราะเป็นรูปแบบของการปรับตัวทางสังคมที่ดั้งเดิมและเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ซึ่งมนุษย์ได้พัฒนาขึ้นในกระบวนการวิวัฒนาการ (จากบทความ 'ทำไมมนุษย์ถึงหัวเราะ' โดย นากาซากิ ซึเกนากิ ในวารสาร 'จิตวิทยาเด็ก' ฉบับเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์คานาโกะ)
คำถามแบบเลือกตอบ (1)
ข้อที่ 1【問い】「これ」は何をさしているか。
