เนื้อเรื่องบทอ่าน
夫がいたころは、枝豆大好きだった夫から、「店に出ているかぎり毎晩でもいいから」と言われて、夕食にゆでたてを出していた。晩酌(注１)がまずくなるからと、昼食も控える(注2)ときもあったくらいで、ましておやつに枝豆など考えられなかったであろう。その習慣で私も枝豆は夕食のものと思い込んでいた。 独りになってからの私は、一人でお酒は飲まないので、いつの間にかおやつに枝豆を食べ始めた。冷やした枝豆の味も覚えたのだが、同じ枝豆でも、お酒と一緒のときと、ひたすらお豆を楽しんで食べるときの味は別のように思う。環境が変わると、ものの食べ方まで変わるものなのだと気がついた。 今夜は、チリメンジャコを少し入れ、しょうゆ味の枝豆ご飯を炊くことにしよう。
คำแปลอ้างอิง
ภาษาไทย
ตอนที่สามียังอยู่ เขาชอบถั่วแระญี่ปุ่นมากจนเคยบอกว่า "ขอแค่มีขายในร้าน จะให้กินทุกคืนเลยก็ได้" ฉันจึงมักยกถั่วแระต้มเสร็จใหม่ๆ ออกมาเป็นอาหารเย็น เขาถึงขั้นเคยอดอาหารกลางวันเพราะกลัวจะทำให้การดื่มเหล้ายามเย็นเสียรสชาติ เรื่องที่จะกินถั่วแระเป็นของว่างจึงยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย ด้วยความชินนั้น ฉันเองก็เลยคิดไปเองว่าถั่วแระเป็นของสำหรับมื้อเย็น
พอต้องอยู่ตัวคนเดียว เนื่องจากฉันไม่ดื่มเหล้าคนเดียว ไม่ทันไรฉันก็เริ่มกินถั่วแระเป็นของว่าง ฉันได้เรียนรู้รสชาติของถั่วแระแช่เย็นด้วย แต่รู้สึกว่าแม้จะเป็นถั่วแระเหมือนกัน รสชาติเวลาทานคู่กับเหล้ากับเวลาที่ตั้งใจทานเพื่อลิ้มรสถั่วเพียงอย่างเดียวนั้นแตกต่างกัน ฉันจึงตระหนักได้ว่าเมื่อสิ่งแวดล้อมเปลี่ยนไป แม้แต่วิธีกินอาหารก็เปลี่ยนตามไปด้วย
คืนนี้ ตั้งใจว่าจะใส่ปลาชิริเมนจาโกะ (ปลาข้าวสารตากแห้ง) ลงไปนิดหน่อย แล้วหุงข้าวถั่วแระญี่ปุ่นรสโชยุทานดีกว่า
คำถามแบบเลือกตอบ (1)
ข้อที่ 1「おやつに枝豆など考えられなかったであろう」とあるが、なぜか。
