ဖတ်ရှုရန် စာပိုဒ်
寄席※1や小さな劇場で人々が一斉に笑うと、おもしろくもないのにつられて笑ってしまうが、これは笑いが伝染することを示している。この伝染はすばやく伝播して※2ゆくきわめて社会的な現象であることを示しているが、年少の子どもでも就学の年齢までには一緒に笑うという笑いの伝染が認められる。母親が微笑む※3と新生児もこれに応じて微笑するが、これが伝染の起源になっているのかもしれない。ベルクソンは著書『笑い』のなかで観客席がぎっしり詰まっていればいるほど劇場で笑いが広がると述べている。笑いの伝染は人間が進化の過程で身につけた原初的で自動的な社会適応のかたちなのである。（苧阪直行「ヒトはなぜ笑うのか」『児童心理』平成24年10月号、金子書房による）
ကိုးကားဘာသာပြန်ချက်
မြန်မာစာ
အလွန်သေးငယ်သော ရုပ်ရှင်အိမ်များ သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်အိမ်ငယ်များတွင် လူများအားလုံး တစ်ပြိုင်နက် ရယ်သောအခါ၊ မရယ်စရာမဟုတ်သော်လည်း လိုက်ရယ်သွားတတ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ရယ်ခြားမှုသည် ကူးစက်နိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ဤကူးစက်မှုသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အလွန်အရေးကြီးသော လူမှုရေးဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ငယ်ရွယ်သော ကလေးများသည်လည်း ကျောင်းသွားအရွယ်ရောက်သည့်အထိ အတူတကွ ရယ်ခြားမှုကို ကူးစက်ခံရကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ မိခင်သည် ချစ်စွာရယ်သောအခါ ဖွားသားလေးလေးသည်လည်း ချစ်စွာရယ်ဖြင့် ဖြေကြားတတ်သည်။ ဤသည်မှာ ကူးစက်မှု၏ မူလအစ ဖြစ်နိုင်သည်။
ဘာဂ်ဆန်သည် 'အရပ်ခံ' စာအုပ်ထဲတွင် ကြည့်ရှုသူများ သရက်ခန်းအတွင်း နေရာအားလုံး ဖြည့်နေလျှင် အရပ်ခံသံများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ အရပ်ခံသံများ ပျံ့နှံ့ခြင်းသည် လူသားများ ဆင့်ပွားမှုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ရရှိခဲ့သော မူလပုံစံနှင့် အလိုအလျောက်ဖြစ်သော ဘဝတည်ဆောက်မှုပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ (နာအိုဆာက နာအိုကီ၏ 'လူသားများသည် အဘယ်ကြောင့် အရပ်ခံသနည်း' ဆောင်းပါး၊ 'ကလေးများ၏ စိတ်ပညာ' မဂ္ဂဇင်း ၂၀၁၂ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ခုနှစ်၊ ကနာကို စာအုပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေ)။
ရွေးချယ်စရာ မေးခွန်းများ (1)
မေးခွန်း 1【問い】「これ」は何をさしているか。
