1964年に東京オリンピックに合わせて新幹線が開業した。それは敗戦から完全に復興した日本を世界に知らしめる出来事だった。世界の高速鉄道の先駆けとして時速約210kmで走った新幹線は世界中から注目された。新幹線の成功を皮切りにその後世界中でスピード競争が繰り広げられることになった。フランスは1981年に260km出る「TGV」を開業し、今では最高速度を時速320kmまでに上げている。ドイツは「ICE」を320kmで運転している。日本の新幹線は2007年で300kmだが、2012年末にはフランスやドイツと並ぶ予定だ。現在は世界最速の営業用鉄道は中国上海の（注1）リニアモーターカーで時速430kmだそうだ。また走行試験でのスピード競争は更に熾烈を極めている。「TGV」は2007年に時速574.8kmを記録したが、これはJR東海のリニアモーターカーが出した581kmの世界記録に迫るスピードだ。日本の新幹線はヨーロッパのように平らな田園地帯を走るのではなく、山が多く平野が少なくまた市街地を走るために様々な障害を乗り越えてこのスピードを維持しているのだから、①数字だけを比較する以上にその技術は高いと思われる。 現在JR東海は高速性、快適性、省エネルギー性で世界一との自負を持って新幹線の海外売り込み攻勢をかけている。地球温暖化で二酸化炭素の削減を目指さなければならない状況に世界的に鉄道の価値が高まっている。2007年の台湾高速鉄道開業では日本、フランス、ドイツの技術が混在する形となった。アメリカも高速鉄道を導入しようとしている。どこのシステムを採用するか注目されている。日本の強みは定員が多いことや（注2）耐震性に優れていることだ。定員は日本が1323人であるのに対してTGVは357人、ICEは413人だからかなり違う。しかし有利だと言えても実際には政治的、経済的な様々な要素が関係してくるのでどうなるかは霧の中だ。 スピードについては日本では次世代新幹線の開発が進められている。超電導磁石を利用したリニアモーターカーだ。東京大阪間を約1時間で走行する予定だそうだ。一般人はそんなに急ぐ必要があるのかと考えるかもしれないが、飛行機との競争も他国との競争も考える必要がある。一般の人にとってリニア新幹線の開発は優先事項ではない。しかし、開発を続けること、またそれを実際に使用することは技術の進歩のために必要なことだ。日本は資源が乏しい国だから、新技術開発でしか生き残って行けないからである。
၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် တိုကျိုအိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲနှင့်အတူ ရှင်ကန်ဆင်မြန်နှုန်းမြင့်ရထားသည် စတင်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အနိုင်ရရှိပြီးနောက် ဂျပန်နိုင်ငံသည် လုံးဝပြန်လည်ထူထောင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ကမ္ဘာ့လူမျိုးများအား သိရှိစေသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့မြန်နှုန်းမြင့်ရထားများ၏ ဦးဆောင်အဖြစ် နာရီအချိန်လျှင် ၂၁၀ ကီလိုမီတာခန့်ဖြင့် လှည့်ပတ်သွားလာခဲ့သော ရှင်ကန်ဆင်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ အာရုံစိုက်ခံခဲ့ရသည်။ ရှင်ကန်ဆင်၏ အောင်မြင်မှုကို အစပြု၍ ထို့နောက် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် မြန်နှုန်းပြိုင်ပွဲများ ကျင်းပသွားခဲ့သည်။ ဖြရန်စနိုင်ငံသည် ၁၉၈၁ ခုနှစ်တွင် နာရီအချိန်လျှင် ၂၆၀ ကီလိုမီတာအထိ ရောက်ရှိနိုင်သော TGV ကို စတင်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ယနေ့အထိ အမြင့်ဆုံးမြန်နှုန်းကို နာရီအချိန်လျှင် ၃၂၀ ကီလိုမီတာအထိ မြှင့်တင်ထားသည်။ ဂျာမနီနိုင်ငံသည် ICE ကို နာရီအချိန်လျှင် ၃၂၀ ကီလိုမီတာဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ရှင်ကန်ဆင်သည် ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ၃၀၀ ကီလိုမီတာဖြစ်သော်လည်း ၂၀၁၂ ခုနှစ်အဆုံးတွင် ဖြရန်စနှင့် ဂျာမနီတို့နှင့် ညီမျှရန် စီစဉ်ထားသည်။ ယခုအခါ ကမ္ဘာ့အမြန်ဆုံး လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်နေသော ရထားမှာ ဈေးကွက်အသုံးပြုသော (မှတ်ချက် ၁) လီနီယာမော်တာကားဖြစ်ပြီး နာရီအချိန်လျှင် ၄၃၀ ကီလိုမီတာရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အပြင် လမ်းကြောင်းစမ်းသပ်မှုများတွင် မြန်နှုန်းပြိုင်ပွဲများသည် ပိုမိုတင်းမာလာနေသည်။ TGV သည် ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် နာရီအချိန်လျှင် ၅၇၄.၈ ကီလိုမီတာကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် JR တိုကိုင်၏ လီနီယာမော်တာကားက ထုတ်လုပ်ခဲ့သော ၅၈၁ ကီလိုမီတာ ကမ္ဘာ့မှတ်တမ်းကို နီးစပ်စွာ ရောက်ရှိနေသော မြန်နှုန်းဖြစ်သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ရှင်ကန်ဆင်သည် ဥရောပကဲ့သို့ ပြားသော လယ်ယာမြေများကို သွားလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ တောင်တန်းများစွာရှိပြီး ပြားပြန့်မြေပြန့်နည်းပါးကာ မြို့ပြဒေသများကို သွားလာရသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော အတားအဆီးများကို ကျော်လွှားပြီး ဤမြန်နှုန်းကို ထိန်းသိမ်းထားရသောကြောင့် ① ကိန်းဂဏန်းများကိုသာ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းထက် ထိုနည်းပညာသည် ပိုမိုမြင့်မားသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ယခုအခါ JR တိုကိုင်သည် မြန်နှုန်းမြင့်၊ အဆင်ပြေမှု၊ စွမ်းအင်ချွေတာမှုတို့ဖြင့် ကမ္ဘာ့အမှတ်တစ် ဟု ယုံကြည်မှုဖြင့် ရှင်ကန်ဆင်ကို နိုင်ငံခြားရောင်းချမှု တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်နေသည်။ ကမ္ဘာ့အပူချိန်မြင့်တက်မှုကြောင့် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် လျှော့ချရန် လိုအပ်သော အခြေအနေတွင် ကမ္ဘာ့အဆင့် ရထား၏ တန်ဖိုးသည် မြင့်တက်လာနေသည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ် တိုင်ဝမ်မြန်နှုန်းမြင့်ရထား စတင်လည်ပတ်မှုတွင် ဂျပန်၊ ဖြရန်စနှင့် ဂျာမနီတို့၏ နည်းပညာများ ရောနှောသွားသော ပုံစံဖြစ်ခဲ့သည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံလည်း မြန်နှုန်းမြင့်ရထားကို ဝင်ရောက်အသုံးပြုရန် ကြိုးစားနေသည်။ မည်သည့်စနစ်ကို အသုံးပြုမည်ကို အာရုံစိုက်ကြသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အားသာချက်မှာ ခရီးသည်အရေအတွက် များပြားခြင်းနှင့် (မှတ်ချက် ၂) ငြိမ့်တိုက်ခံနိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ခရီးသည်အရေအတွက်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ၁၃၂၃ ဦး ရှိသော်လည်း TGV တွင် ၃၅၇ ဦး၊ ICE တွင် ၄၁၃ ဦးသာရှိသဖြင့် ကွာခြားမှုများသည်။ သို့သော် အားသာသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို မသိရှိနိုင်သေးပါ။ မြန်နှုန်းအတွက် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် နောက်တစ်မျိုးစဉ် ရှင်ကန်ဆင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများ ဆောင်ရွက်နေသည်။ ထူးခြားသော လျှပ်စစ်သံလိုက်များကို အသုံးပြုသော လီနီယာမော်တာကားဖြစ်သည်။ တိုကျိုနှင့် အိုဆကာကြားကို နာရီတစ်ချိန်ခန့်ဖြင့် သွားလာရန် စီစဉ်ထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပုံမှန်လူများအတွက် ထိုမျှမြန်ဆန်စွာ သွားလာရန် လိုအပ်ချက်ရှိသလားဟု စဉ်းစားနိုင်သော်လည်း လေယာဉ်များနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုနှင့် အခြားနိုင်ငံများနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုတို့ကို စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။ ပုံမှန်လူများအတွက် လီနီယာရှင်ကန်ဆင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ဦးစားပေးမည့် အရာမဟုတ်ပါ။ သို့သော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် ၎င်းကို လက်တွေ့အသုံးပြုခြင်းသည် နည်းပညာတိုးတက်မှုအတွက် လိုအပ်သော အရာဖြစ်သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံသည် အရင်းအမြစ်နည်းပါးသော နိုင်ငံဖြစ်သောကြောင့်၊ နည်းပညာအသစ်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဖြင့်သာ ရှင်သန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
