家庭で使う水は風呂やシャワーが一番多いと考えがちだが、実はトイレが28％で一番多い。水は作ったり送ったりするときに二酸化炭素を排出している。だから節水型トイレを世界中で使用したら、水を2億トン減らせる上に、12万トンの二酸化炭素が削減できるそうだ。現在トイレの水の使用量はアメリカ、ヨーロッパなどでは1回6リットルが基準だそうだ。以前は13リットルだったから随分節約できている。この数値は限界かもしれないが、今も競争が続けられている。 同時に快適なトイレの開発も進められてきた。日本では自動便座の蓋の開閉・温かい便座・擬音装置・お尻シャワー洗浄・三角折り器・自動便器洗浄・大小レバーつきなど至れり尽くせりだ。更に2010年の上海万博では音楽まで流れる究極の機能付きの「世界一快適なトイレ」が出品され、使用希望者が多くて抽選になるほどの人気だったそうだ。しかし実際には不要な機能もある。便座の蓋の開閉や洗浄はセンサーが効いて自動的に行われるが、そこまでやる必要があるのか疑問だ。自分の手を使わないから衛生的だと言うのだろうか。また使用後トイレットペーパーの角を三角に折ってくれる三角折り器はそんな習慣がない外国人には理解できないだろう。擬音装置は駅やデパートなど公の女性トイレに使われることが多い。擬音装置を使うと水は流れないが、音を出すために電気が使われる。だからあまり節約になっていないのではないかと思う。大小レバーは、水をたくさん流したいときと少しでいいときに分けて使用できる合理的な装置なので、外国製品にもつけてほしい。今では世界的に有名になったシャワーお尻洗浄装置は1度使ったら病みつきになるだろう。節水には反するが、この普及は止められないだろう。世界一快適な日本のトイレだが、売れ行きは世界一ではない。1番はスペインの会社で約3800万個作っているそうだ。 日本の会社はやっと4番目だ。便器は陶器だし、重いので日本から輸出するのが難しいという事情もあるだろう。しかし世界の人たちはそんなに多機能のトイレを必要としていないのかもしれない。快適なトイレがある一方で世界の24億人にまだ衛生的なトイレがない。不衛生なトイレは病気の原因になる。 ユニセフによると年間200万人の5歳未満の子供達が安全な水や衛生的なトイレがないために下痢性疾患で死亡しているそうだ。学校にトイレが無いために女の子が恥ずかしくて学校に行けないと言う話もある。衛生的なトイレの普及を進めるために多機能トイレの価格に寄付金100円ほどを加算して売ったら良いのではないだろうか。100円払うことを躊躇する消費者はいないだろう。それで多くの地域に衛生的なトイレが出来たら素晴らしいと思うのだが。
အိမ်သုံးရေတွင် ရေချိုးခြင်းနှင့် ရှာဝါသုံးခြင်းက အများဆုံးဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်လေ့ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အိမ်သာသုံးစွဲမှုက ၂၈ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် အများဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ရေကို ထုတ်လုပ်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ ပို့ဆောင်ရာတွင်လည်းကောင်း ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် ထုတ်လွှတ်မှု ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရေချွေတာသော အိမ်သာများကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် အသုံးပြုပါက ရေတန်ချိန် သန်း ၂၀၀ လျှော့ချနိုင်သည့်အပြင် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် တန်ချိန် ၁ သိန်း ၂ သောင်းကိုလည်း လျှော့ချနိုင်မည်ဟု ဆိုပါသည်။ လက်ရှိတွင် အမေရိကနှင့် ဥရောပတို့၌ အိမ်သာရေသုံးစွဲမှုသည် တစ်ကြိမ်လျှင် ၆ လီတာကို စံနှုန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်ဟု သိရပါသည်။ ယခင်က ၁၃ လီတာ ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် တော်တော်လေး ချွေတာနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ဤပမာဏသည် အကန့်အသတ် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုထက်ထိ ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ဆက်လက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်တောင့်သက်သာရှိသော အိမ်သာများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကိုလည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပါသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အလိုအလျောက် အဖုံးပွင့်/ပိတ်စနစ်၊ အပူပေးထားသော ထိုင်ခုံ၊ အသံတုပြုလုပ်သည့် စက်၊ ဖင်ဆေး ရှာဝါစနစ်၊ စက္ကူခေါက်စက်၊ အလိုအလျောက် ရေဆွဲစနစ်၊ အနည်း/အများ လီဘာ စသည်ဖြင့် လိုလေသေးမရှိ ပြည့်စုံလှပါသည်။ ထို့အပြင် ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ် ရှန်ဟိုင်း ကမ္ဘာ့ကုန်စည်ပြပွဲတွင် ဂီတပင် ပါဝင်သော အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်များပါရှိသည့် "ကမ္ဘာ့အတိုင်းအတာဖြင့် အသက်တောင့်သက်သာဆုံး အိမ်သာ" ကို ပြသခဲ့ပြီး သုံးစွဲလိုသူ အလွန်များပြားသဖြင့် မဲနှိုက်ရသည်အထိ ရေပန်းစားခဲ့သည်ဟု ဆိုပါသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် မလိုအပ်သော လုပ်ဆောင်ချက်များလည်း ရှိပါသည်။ အိမ်သာဖုံး ပွင့်/ပိတ်ခြင်းနှင့် ရေဆေးခြင်းများကို ဆင်ဆာစနစ်ဖြင့် အလိုအလျောက် လုပ်ဆောင်ပေးသော်လည်း ထိုမျှအထိ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသလားဟု သံသယဖြစ်မိပါသည်။ မိမိလက်ကို မသုံးရသဖြင့် သန့်ရှင်းသည်ဟု ပြောချင်ကြသလော့။ ထို့ပြင် သုံးစွဲပြီးနောက် အိမ်သာသုံးစက္ကူ၏ ထောင့်ကို တြိဂံပုံစံ ခေါက်ပေးသည့် စက်ကို ထိုသို့သော အလေ့အထမရှိသည့် နိုင်ငံခြားသားများ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ အသံတုစက်ကို ဘူတာရုံနှင့် စူပါမားကတ်ကဲ့သို့သော အများပိုင် အမျိုးသမီးအိမ်သာများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။ အသံတုစက်ကို သုံးပါက ရေမကုန်သော်လည်း အသံထွက်စေရန် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို သုံးရပါသည်။ ထို့ကြောင့် အလွန်အမင်း ချွေတာရာ မရောက်ဟု ထင်မိပါသည်။ အနည်း/အများ လီဘာသည် ရေအများကြီး လောင်းချင်သည့်အခါနှင့် နည်းနည်းပဲ လောင်းချင်သည့်အခါ ခွဲခြားအသုံးပြုနိုင်သော ယုတ္တိရှိသည့် ကိရိယာဖြစ်သဖြင့် နိုင်ငံခြားထုတ်ကုန်များတွင်လည်း ထည့်သွင်းပေးစေချင်ပါသည်။ ယခုအခါ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း ကျော်ကြားလာသော ဖင်ဆေး ရှာဝါစက်သည် တစ်ကြိမ်သုံးဖူးပါက စွဲလမ်းသွားပေလိမ့်မည်။ ရေချွေတာရေးနှင့် ဆန့်ကျင်နေသော်လည်း ဤစနစ် ပြန့်ပွားမှုကို တားဆီး၍ ရမည်မဟုတ်ပါ။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသက်တောင့်သက်သာဆုံး ဂျပန်အိမ်သာဖြစ်သော်လည်း ရောင်းအားမှာ ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် မဟုတ်ပါ။ နံပါတ်တစ်မှာ စပိန်ကုမ္ပဏီဖြစ်ပြီး အလုံးရေ ၃၈ သန်းခန့် ထုတ်လုပ်နေသည်ဟု သိရပါသည်။ ဂျပန်ကုမ္ပဏီမှာ နံပါတ် ၄ သာ ရရှိပါသည်။ အိမ်သာခွက်သည် မြေထည်ဖြစ်ပြီး လေးလံသောကြောင့် ဂျပန်မှ တင်ပို့ရန် ခက်ခဲသော အကြောင်းအရင်းလည်း ရှိနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများသည် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ချက် များပြားသော အိမ်သာများကို လိုအပ်ချင်မှ လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။
သက်တောင့်သက်သာရှိသော အိမ်သာများ ရှိနေချိန်တွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူဦးရေ ၂.၄ ဘီလီယံမှာ သန့်ရှင်းသော အိမ်သာ မရှိကြသေးပါ။ မသန့်ရှင်းသော အိမ်သာများသည် ရောဂါများ ဖြစ်ပွားစေပါသည်။ ယူနီဆက်ဖ်၏ အဆိုအရ ဘေးကင်းသော ရေနှင့် သန့်ရှင်းသော အိမ်သာ မရှိခြင်းကြောင့် အသက် ၅ နှစ်အောက် ကလေးငယ် ၂ သန်းခန့်သည် နှစ်စဉ် ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှော ရောဂါဖြင့် သေဆုံးနေရသည်ဟု သိရပါသည်။ ကျောင်းများတွင် အိမ်သာမရှိသဖြင့် မိန်းကလေးငယ်များ ရှက်ရွံ့ပြီး ကျောင်းမတက်နိုင်သည့် အကြောင်းများလည်း ရှိပါသည်။ သန့်ရှင်းသော အိမ်သာများ ပြန့်ပွားရေးအတွက် လုပ်ဆောင်ချက်များစွာပါသော အိမ်သာများ၏ စျေးနှုန်းတွင် လှူဒါန်းငွေ ယန်း ၁၀၀ ခန့် ပေါင်းထည့်၍ ရောင်းချပါက ကောင်းမည်မဟုတ်ပါလော။ ယန်း ၁၀၀ ပေးရန် တွန့်ဆုတ်နေမည့် စားသုံးသူ ရှိမည်မဟုတ်ပါ။ ထိုသို့ဖြင့် ဒေသများစွာတွင် သန့်ရှင်းသော အိမ်သာများ ပေါ်ပေါက်လာပါက အလွန်ကောင်းမွန်မည်ဟု ထင်မြင်မိပါသည်။
