ဖတ်ရှုရန် စာပိုဒ်
僕はノルウェー系アメリカ人の３世です。祖父母の家でいっぱいノルウェー話を聞いていました。小さい時から二つの言語があるのが当たり前だった。 しかし、人生が変わるぐらい影響を受けたのは17歳で日本に留学したこと。山梨県の高校に１年通った。日本語が英語とあまりに違ってびっくりした。しゃべりたいのに誰ともしゃべれないつらい日々が３か月ぐらい続いた。 ホストファミリーの食卓で家族のお兄さんが茶わんを出して「おかわり」と言った。最初は聞き取れなかったけど、ある日、僕が「おかわり」と言ったらお母さんがもっとご飯を入れてくれた。その瞬間、「おかわり」は僕の日本語になった。その喜びは今でも忘れられません。
ကိုးကားဘာသာပြန်ချက်
မြန်မာစာ
ကျွန်တော်က နော်ဝေးနွယ်ဖွား အမေရိကန် လူမျိုး တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဖြစ်ပါတယ်။ အဘိုးအဘွားတွေရဲ့ အိမ်မှာ နော်ဝေးအကြောင်း ပုံပြင်တော်တော်များများကို ကြားဖူးခဲ့ပါတယ်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဘာသာစကားနှစ်ခု ရှိနေတာဟာ သဘာဝကျတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝကို ပြောင်းလဲသွားစေလောက်အောင် လွှမ်းမိုးခဲ့တာကတော့ အသက် ၁၇ နှစ်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံကို ကျောင်းသွားတက်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ယာမာနာရှိခရိုင်က အထက်တန်းကျောင်းတစ်ကျောင်းမှာ ၁ နှစ်ကြာ တက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဂျပန်ဘာသာစကားဟာ အင်္ဂလိပ်စာနဲ့ အလွန်ကွာခြားလွန်းလို့ အံ့ဩခဲ့ရပါတယ်။ စကားပြောချင်ပေမဲ့ ဘယ်သူနဲ့မှ စကားမပြောနိုင်တဲ့ ခက်ခဲတဲ့ရက်ပေါင်းများစွာဟာ ၃ လလောက် ဆက်တိုက် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဟို့စ်မိသားစုရဲ့ ထမင်းစားပွဲမှာ အိမ်က အစ်ကိုဖြစ်သူက ထမင်းပန်းကန်ကို ကမ်းပေးပြီး "အိုခါဝါရီ" (ထမင်းထပ်ထည့်ပေးပါ) လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ စစချင်းတော့ မကြားမိခဲ့ပေမဲ့ တစ်နေ့မှာ ကျွန်တော်က "အိုခါဝါရီ" လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ အမေက ထမင်း ထပ်ထည့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ "အိုခါဝါရီ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျပန်ဘာသာစကား ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဝမ်းမြောက်မှုကို အခုထိ မေ့လို့မရနိုင်သေးပါဘူး။
ရွေးချယ်စရာ မေးခွန်းများ (1)
မေးခွန်း 1筆者の言う喜びは何によるものか。
