ဖတ်ရှုရန် စာပိုဒ်
食の文化的側面（注１）を研究しはじめているのは欧米と日本など豊かな国々においてであり、食生活の歴史の研究の書物が自国人によって書かれているのもこれらの国々に集中している。いずれも、経済的に豊かで飢餓（注２）の恐怖をかかえていない国においてのことなのである。食が足ってのち、食の文化について考える余裕ができるのだ。食の文化について考えるのは、一時的にせよ、そのような幸せな状態にある私たちのなすべき義務である、ともいえる。それは自国のためばかりではなく、人類の共有財産として、いつか役立つ方向のものに研究が進むことを要請されている（注３）のである。
ကိုးကားဘာသာပြန်ချက်
မြန်မာစာ
အာဟာရ၏ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ရှုထောင့်ကို စတင်သုတေသနပြုနေကြသည်မှာ ဥရောပ၊ အမေရိကနှင့် ဂျပန်ကဲ့သို့သော ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် နိုင်ငံများတွင်ဖြစ်ပြီး မိမိနိုင်ငံသားများ ကိုယ်တိုင်ရေးသားသော စားသောက်မှုပုံစံ သမိုင်းဆိုင်ရာ သုတေသန စာအုပ်များမှာလည်း ဤနိုင်ငံများ၌သာ စုစည်းတည်ရှိနေပါသည်။ ထိုအချက်နှစ်ခုလုံးမှာ စီးပွားရေးအရ ကြွယ်ဝပြီး ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု ဘေးအန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုသည့် နိုင်ငံများတွင် ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အစားအစာ လုံလောက်ပြည့်စုံပြီးမှသာ စားသောက်မှု ယဉ်ကျေးမှုအကြောင်းကို စဉ်းစားရန် အချိန်နှင့် အခွင့်အရေး ရရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။ စားသောက်မှု ယဉ်ကျေးမှုအကြောင်း စဉ်းစားတွေးခေါ်ခြင်းသည် ခဏတာမျှဖြစ်စေ ထိုကဲ့သို့သော ပျော်ရွှင်ဖွယ် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည့် ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် မိမိနိုင်ငံတစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ လူသားမျိုးနွယ်၏ ဘုံပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် တစ်နေ့နေ့တွင် အသုံးဝင်လာမည့် ဦးတည်ချက်သို့ သုတေသနများ တိုးတက်သွားရန် တောင်းဆိုခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွေးချယ်စရာ မေးခွန်းများ (1)
မေးခွန်း 1「私たちのなすべき義務である」とあるが、どういうことか。
