คำศัพท์ Mimikara Oboeru N2 บทที่ 10: สังคมและคำศัพท์ระดับสูง

→ ฉันวิ่งจ็อกกิ้งทุกวันเพื่อรักษาสุขภาพ

→ เจ้าของอพาร์ตเมนต์ดูแลอาคารด้วย

→ ตำรวจกำลังติดตามร่องรอยของคนร้ายที่หลบหนี

→ เพราะอันตราย กรุณาเดินริมถนน

→ ฉันเสนอข้อเสนอใหม่ในที่ประชุม

→ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ทำงานโดดเด่นในสาขาไอที

→ เมื่อถึงฤดูหนาว ความต้องการอุปกรณ์ทำความร้อนจะสูงขึ้น

→ พื้นที่นี้มีการจ่ายไฟไม่เพียงพอ

→ มีการส่งสิ่งของช่วยเหลือ เช่น อาหารและน้ำ ไปยังพื้นที่ประสบภัยแผ่นดินไหว

→ มีดนี้ใช้ได้หลายวัตถุประสงค์ เช่น ทำอาหารและตั้งแคมป์

→ ตำรวจกำลังตรวจสอบความเชื่อมโยงระหว่างสองคดี

→ มาราธอนเป็นกีฬาที่ใช้กำลังมาก

→ เนื่องจากพบข้อบกพร่องในสินค้านี้ จึงตัดสินใจเรียกคืนทั้งหมด

→ มีล้อสำรองอยู่ในรถเผื่อกรณีฉุกเฉิน

→ คอมพิวเตอร์นี้มาพร้อมซอฟต์แวร์หลายตัว

→ เพราะได้รับบาดเจ็บ ฉันจึงได้รับการรักษาที่โรงพยาบาล; บริษัทนี้มีเบี้ยที่พักนอกเหนือจากเงินเดือน

→ ใช้เครื่องมือเสร็จแล้ว กรุณาคืนไว้ที่เดิม

→ ทุกสิ่งมีทั้งด้านดีและด้านเสีย

→ มีทฤษฎีว่าเธอเป็นคนร้าย แต่ยังไม่แน่นอน

→ คะแนนสอบของฉันกับเพื่อนต่างกันมาก

→ ฉันยุ่งจนไม่มีแม้แต่เวลากินข้าว; บ้านนี้มีสามห้อง คือ ห้องครัว ห้องชา และห้องนอน

→ งานนี้หนัก แต่เงินเดือนก็สูงตามไปด้วย

→ ฉันฝึกทุกวันเพื่อเสริมกล้ามเนื้อ; เรื่องที่เขาพูดมีเหตุผล จึงทำให้ฉันยอมรับได้

→ ยังมีเวลาเหลือก่อนถึงกำหนด จึงไม่ต้องรีบ

→ ทุกคนแบ่งกันรับผิดชอบค่าเดินทาง

→ นาฬิกานี้มีการรับประกันฟรี 3 ปี

→ ฉันลืมคืนหนังสือที่ยืม จึงถูกเพื่อนเร่งให้คืน

→ หลังการเจรจายาวนาน ในที่สุดสัญญาก็สำเร็จ

→ สิ่งที่เขาพูดก่อนและหลังขัดแย้งกัน

→ ในจักรวาลมีสิ่งมีชีวิตนอกเหนือจากโลกหรือไม่

→ เธอถักเสื้อสเวตเตอร์ให้เขาด้วยความตั้งใจ

→ กระดุมกระโปรงหลุด ฉันจึงเย็บกลับเอง

→ เข็มนาฬิกาชี้เวลา 12 นาฬิกา; ฉันดูแผนที่พร้อมใช้นิ้วชี้สถานที่ที่อยากไป

→ ข้อมูลแสดงว่ายอดขายกำลังเพิ่มขึ้น

→ เพราะอากาศหนาว ฉันจึงเทน้ำร้อนลงในถ้วย

→ หลังตื่นนอนตอนเช้า สิ่งแรกที่ทำคือบ้วนปาก; ฉันล้างเสื้อผ้าที่ซักแล้วด้วยน้ำสะอาดในเครื่องซักผ้า

→ “อันตราย กรุณาอย่าแตะเครื่องนี้”

→ มือสกปรก กรุณาอย่าแตะสินค้า; ในการประชุมไม่มีการกล่าวถึงปัญหานั้นเลย

→ เขามีความฝันว่าสักวันหนึ่งจะเดินทางรอบโลก

→ เขากอดกล่องใหญ่ไว้ด้วยสองมือ; บริษัทมีหนี้จำนวนมากและดูเหมือนใกล้ล้มละลาย

→ ฉันแบกสัมภาระหนักบนบ่า

→ ฉันลอกโปสเตอร์เก่าออกจากผนัง

→ ฉันเห็นทิวทัศน์สวยงามแล้ววาดเป็นภาพ; นวนิยายเรื่องนี้ถ่ายทอดความกังวลของคนหนุ่มสาวอย่างสมจริง

→ แก้วที่ตกแตกละเอียด; เขาเป็นเพื่อนที่ฉันคุยด้วยอย่างเป็นกันเองได้

→ ฉันบดน้ำแข็งก้อนใหญ่ให้เล็กแล้วใส่แก้ว; ฉันอธิบายศัพท์เฉพาะที่ยากให้เข้าใจง่าย

→ ประตูถูกสัมภาระขนาดใหญ่ขวางอยู่; ตารางสุดสัปดาห์เต็มหมดแล้ว

→ มีอุบัติเหตุใหญ่ขวางถนนอยู่; ฉันเผลอปิดหูเพราะเสียงดัง; ฉันมีเรื่องกังวลและรู้สึกหดหู่

→ เขาหลีกเลี่ยงงานยุ่งยากได้เก่งเสมอ

→ ฉันก้มหัวทันทีเพื่อหลบลูกบอลที่พุ่งมา

→ เส้นทางไต้ฝุ่นเบี่ยงไปทางเหนือ; ขอโทษ เรื่องที่พูดหลุดประเด็นไปแล้ว

→ เมื่อสบตากับฉัน เขาก็เบือนสายตาทันที

→ เขาจ้องตาฉันแล้วพูดว่า “ฉันชอบเธอ”

→ ฉันเหม่อมองทิวทัศน์ไกล ๆ จากหน้าต่าง

→ ทั้งสองมองหน้ากันแล้วยิ้ม; รถไฟระงับการเดินรถเนื่องจากหิมะตกหนัก

→ ฉันไปส่งเพื่อนที่จะไปเรียนต่างประเทศถึงสนามบิน

→ นักท่องเที่ยวจำนวนมากมาเยือนเกียวโตทุกปี

→ หลังออกจากบ้าน ฉันนึกได้ว่าลืมของจึงย้อนกลับทันที

→ ฤดูหนาวอันหนาวเหน็บผ่านไปและฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่นมาถึง; เขาจากบ้านเกิดไปเมื่อสิบปีก่อน

→ ในญี่ปุ่น การซดโซบะมีเสียงไม่ถือว่าเสียมารยาท

→ ฉันลิ้มรสอาหารชั้นเยี่ยมในร้านดัง; เพราะเคยผ่านประสบการณ์ที่ยากลำบาก จึงเข้าใจความสุขในตอนนี้

→ มีกลิ่นแกงกะหรี่หอมลอยมาจากห้องครัว

→ ในช่วงสงคราม มีคนจำนวนมากอดอยากเพราะไม่มีอาหาร; เขาเหมือนเด็กที่โหยหาความรัก

→ ในฐานะนักการเมือง เขาคงถูกถามถึงความรับผิดชอบต่อคำพูดนั้น

→ เขาเล่าประสบการณ์อันเจ็บปวดทั้งน้ำตา

→ ในงานแต่งงาน ทั้งสองสาบานรักนิรันดร์

→ ฉันเดินช้า ๆ โดยใช้ไม้เท้าพยุงร่างกาย; กำลังใจจากครอบครัวช่วยพยุงฉันในช่วงยากลำบาก

→ เราใช้เวลาและเงินจำนวนมากในการพัฒนาเกมใหม่

→ ในการประชุมนี้ กรุณาอธิบายโดยหลีกเลี่ยงศัพท์เฉพาะให้มากที่สุด

→ เนื่องจากกฎได้รับการแก้ไข จึงขอแจ้งให้ทุกคนทราบ; เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่ามีเรื่องสำคัญจะพูด

→ ฉันอยากแก้นิสัยเสียและใช้ชีวิตอย่างมีสุขภาพดี; ฉันจะโทรมาใหม่วันอื่น

→ ในที่สุดเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่ก็เข้าห้องได้; ฉันตรวจสอบว่าภาษีได้ชำระครบแล้วหรือไม่; หลังทานยา อาการปวดหัวลดลงเล็กน้อย

→ ฉันเก็บของมีค่าไว้ในตู้นิรภัย; ต้องชำระภาษีก่อนกำหนด; เป็นเรื่องราวในยุคที่กษัตริย์ปกครองประเทศ

→ กรุณาดำเนินงานตามแผน

→ ฉันแนบการ์ดที่แสดงความขอบคุณไปกับของขวัญ

→ ขออภัย แต่ฉันคนเดียวไม่สามารถตัดสินใจได้; เขาควบตำแหน่งทั้งประธานบริษัทและประธานกรรมการ

→ ที่ดินนี้เหมาะสำหรับปลูกข้าว

→ 10,000 เยนเทียบเท่ากับกี่ดองเวียดนาม

→ พร้อมกับการพัฒนาเศรษฐกิจ ปัญหาสิ่งแวดล้อมจำนวนมากก็เกิดขึ้น

→ เสียงร้องของเขาก้องไปทั่วหอประชุมใหญ่; คำพูดของครูสะเทือนใจฉันอย่างลึกซึ้ง

→ รองจากโตเกียว โอซาก้าเป็นเมืองที่มีประชากรมาก

→ สหประชาชาติมักเรียกย่อว่า “โคคุเร็น” ในภาษาญี่ปุ่น

→ กำหนดเส้นตายใกล้เข้ามามากแล้ว; ฉันลำบากเพราะถูกเร่งให้ชำระหนี้

→ สิงโตกำลังจ้องเหยื่อที่อยู่ไกล

→ เขากระทำความผิดร้ายแรงคือการฆาตกรรม

→ การรุกรานดินแดนของประเทศอื่นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้

→ เขาเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยเด็กออกจากบ้านที่กำลังไหม้

→ คนร้ายใช้มีดข่มขู่และชิงเงิน

→ ฉันตะโกน “จ๊ะเอ๋” จากด้านหลังเพื่อทำให้เพื่อนตกใจ; อัตราเกิดที่ลดลงกำลังคุกคามอนาคตของญี่ปุ่น

→ เป็นเรื่องปกติที่ลูกจะขัดคำสั่งพ่อแม่; ฉันพายเรือทวนกระแสน้ำ

→ ต้นไม้ที่ล้มบนถนนกำลังขัดขวางการจราจร

→ เขาปฏิเสธข่าวลือเสียหายเกี่ยวกับตัวเองอย่างหนักแน่น

→ บริษัทของฉันสามารถตอบสนองความต้องการต่าง ๆ ของลูกค้าได้

→ เรารับคำสั่งซื้อที่นี่ค่ะ/ครับ

→ ฉันได้รับของฝากจากประธานบริษัท; กรุณารอสักครู่ได้ไหม

→ ฉันอยากเรียนเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย

→ ฉันนวดแป้งอย่างดีเพื่อทำขนมปัง; จำเป็นต้องวางแผนใหม่อย่างรอบคอบในการประชุม

→ เขาแบกสัมภาระขนาดใหญ่ไว้บนหลัง; ฉันจะรับผิดชอบต่อความล้มเหลวนี้ทั้งหมด

→ เขาทำหน้าที่สำคัญในฐานะกัปตัน

→ แม้จะยุ่ง แต่สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจรับงานนั้น

→ เมื่อไต้ฝุ่นเข้าใกล้ ฝนและลมก็ยิ่งแรงขึ้น