2500 คำศัพท์ JLPT N2 (Tango) บทที่ 53: อารมณ์เศร้าหมอง

→ เช้าวันจันทร์มักจะทำให้ฉันรู้สึกหม่นหมองและไม่อยากตื่นอยู่เสมอ

→ การพ่ายแพ้อย่างย่อยยับในการแข่งขันทำให้ฉันรู้สึกเวทนาตัวเองและหมดรูปอย่างยิ่ง

→ การทำงานล่วงเวลาติดต่อกันทุกเมื่อเชื่อวัน มันช่างทรมานร่างกายเหลือเกิน

→ การเดินอยู่บนถนนยามค่ำคืนเพียงลำพังคนเดียวมันช่างรู้สึกอ้างว้างและหวาดระแวงเหลือเกิน

→ อย่าเพิ่งท้อถอยใจเสาะไป จงเชื่อมั่นในศักยภาพของตัวเองเข้าไว้

→ แม้จะต้องเผชิญหน้ากับความล้มเหลวก็อย่าเพิ่งจิตตกไป ลุกขึ้นมาสู้ใหม่อีกครั้งเถอะ

→ ฉันรู้สึกผิดหวังกับภาพยนตร์ที่อุตส่าห์ตั้งตารอคอยเป็นอย่างยิ่ง

→ ต่อให้ต้องตกอยู่ในห้วงแห่งความสิ้นหวังแสนสาหัสเพียงใด วันพรุ่งนี้ก็ยังคงต้องมาถึงอยู่ดี

→ ฉันเจ็บปวดร้าวรานและเสียใจอย่างสุดซึ้งกับถ้อยคำอันแสนเย็นชาของเขา

→ ขั้นตอนการดำเนินการมันช่างยุ่งยากจุกจิกเสียเหลือเกิน จนฉันแทบอยากจะล้มเลิกไปกลางคัน

→ การต้องทนทำงานเดิมๆ ซ้ำซากจำเจอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน มันชวนให้รู้สึกเบื่อหน่ายระอาเต็มกลืน

→ ฉันถึงกับสับสนทำตัวไม่ถูกเมื่อจู่ๆ ก็ได้รับการขอแต่งงานอย่างกะทันหัน

→ เวลาที่จะต้องจ่ายเงินซื้อของราคาแพง ฉันมักจะลังเลใจชั่งใจอยู่นานสองนานเสมอ

→ การเดินทางมาสายทำให้ฉันรู้สึกผิดและละอายแก่ใจต่อทุกคนเป็นล้นพ้น

→ ฉันต้องขอโทษจริงๆ นะที่โทรศัพท์มารบกวนในยามดึกดื่นเช่นนี้

→ ฝนตกลงมาแล้วมันช่วยไม่ได้จริงๆ พวกเรามาเปลี่ยนแผนการกันเถอะ

→ แย่แล้วสิ! ฉันลืมกุญแจห้องทิ้งไว้ที่บ้านเสียสนิทเลย

→ หากมัวแต่หวาดหวั่นพรั่นพรึงต่อความเปลี่ยนแปลง ก็ย่อมไม่มีวันที่จะเติบโตขึ้นมาได้

→ คนที่วันๆ เอาแต่คิดถึงแต่ผลประโยชน์ของตนเอง ช่างเป็นคนที่น่าสมเพชเวทนายิ่งนัก

→ การเรียกชื่อคนผิดต่อหน้าธารกำนัล ทำให้ฉันต้องอับอายขายขี้หน้าเป็นอย่างมาก

→ "มีอะไรที่อยากกินเป็นพิเศษไหม" "ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนะ"

→ หากจะมาช้าไปสักนิดก็ไม่เป็นไรหรอก สบายๆ