3000 คำศัพท์ JLPT N1 (Tango) บทที่ 24: ความสัมพันธ์แบบลำดับขั้น

→ กรุณาสำรวมคำพูดระหว่างการประชุม

→ ในฐานะผู้ใหญ่ที่ทำงานแล้ว ควรตระหนักรู้และมีมารยาทที่ถูกต้อง

→ ถ้าไม่อธิบายให้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ เขาก็คงไม่มีทางเข้าใจ

→ การไปค้างคืนที่บ้านเพื่อน อย่างไรเสียก็อดรู้สึกเกรงใจไม่ได้

→ ในขณะที่ทุกคนกำลังยุ่ง การจะกลับบ้านคนเดียวทำให้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ

→ ร่วมกันเสียสละที่นั่งให้แก่ผู้สูงวัยกันเถอะ

→ ทุกคนต่างให้การยอมรับในความสามารถด้านภาษาของเธอ

→ ฉันอยากจะขอหยิบยืมความคิดเห็นของคุณสักนิด พอจะได้ไหมครับ/ค่ะ

→ ผู้พิพากษาตัดสินพิพากษาคดีจำเลยด้วยความเมตตากรุณา

→ เนื่องจากเพิ่งทำเป็นครั้งแรก ครั้งนี้ก็มองข้ามยกโทษให้ไปก่อนเถอะ

→ ไม่ควรรีบร้อนหวังผลในทันที การมองภาพในระยะยาวต่างหากที่สำคัญ

→ อาจารย์กระตุ้นเตือนให้นักเรียนมีความกระตือรือร้นในการศึกษาด้วยตนเอง

→ ข้อเสนอถูกปฏิเสธตกไปโดยอ้างเหตุผลเรื่องงบประมาณไม่เพียงพอ

→ บรรดานักเรียนต่างพากันรักใคร่และชื่นชมอาจารย์ผู้ใจดี

→ ต้องขอประทานโทษด้วยครับ/ค่ะ ไม่ทราบว่าจะกรุณาบอกชื่ออีกสักครั้งได้ไหม

→ เมื่อประสบกับปัญหา ควรขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ

→ ถูกอาจารย์ตำหนิสั่งสอนเนื่องจากมาสายติดต่อกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

→ เงินเดือนจะได้รับการดูแลเทียบเท่ากับพนักงานประจำ

→ ควรตั้งเป้าสร้างสังคมที่ชายหญิงสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างเท่าเทียม

→ การพูดจาตีเสมอกับคนที่เพิ่งพบกันครั้งแรกถือว่าเป็นการเสียมารยาท

→ ฉันรู้สึกโกรธเคืองเมื่อได้รับการปฏิบัติอย่างหยาบคายและละเลย

→ แม่สามีที่ขี้บ่นจู้จี้ถือเป็นบุคคลที่น่าอึดอัดใจสำหรับลูกสะใภ้

→ เกริ่นนำมาพอสมควรแล้ว เรามาเข้าสู่ประเด็นหลักกันเลยเถอะ

→ การพูดย้ำเรื่องเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันน่ารำคาญใจ หยุดเถอะ

→ กฎระเบียบที่หยุมหยิมเยอะเกินไปทำให้บรรยากาศที่ทำงานชวนอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

→ เข้าใจในเหตุผลอยู่หรอก แต่ในความเป็นจริงมันทำได้ยาก

→ ในประเทศญี่ปุ่น การใช้สำนวนที่แสดงความอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นที่นิยม

→ ต่อให้เยินยอฉันไปก็ไม่ได้อะไรตอบแทนกลับมาหรอกนะ

→ ถึงแม้จะถูกปฏิเสธมาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ฉันก็ไม่อาจยอมถอยกลับไปได้ง่ายๆ

→ กฎหมายที่ควบคุมการใช้อำนาจคุกคามในที่ทำงานมีความเข้มงวดมากขึ้น