縁
พรมลิขิต, วาสนา, สายสัมพันธ์
→ เพราะมีวาสนาต่อกันจึงได้เข้ามาทำงานในบริษัทนี้ ฉันจึงอยากพยายามอย่างเต็มที่
一見する
มองแวบแรก, เมื่อแรกเห็น
→ มองแวบแรกดูเหมือนง่ายดาย แต่แท้จริงแล้วเป็นปัญหาที่ยากเอาการทีเดียว
恐縮する
รู้สึกเกรงใจเป็นอย่างยิ่ง
→ ขอประทานอภัยที่มารบกวนระหว่างที่กำลังยุ่งอยู่ แต่พอจะมีเวลาสักครู่ไหมครับ/ค่ะ
思いやり
ความเห็นอกเห็นใจ, ความมีน้ำใจ
→ ถ้อยคำที่เปี่ยมด้วยความเห็นอกเห็นใจสามารถเยียวยาจิตใจของผู้คนได้
気配りする
การเอาใจใส่ดูแล, ความรอบคอบ
→ เธอเป็นผู้นำที่ยอดเยี่ยมซึ่งไม่เคยละเลยที่จะใส่ใจผู้คนรอบข้าง
打ち解ける
เปิดใจเข้าหากัน, คุ้นเคยสนิทสนม
→ ตอนแรกก็รู้สึกเกร็งอยู่หรอก แต่พอทานอาหารไปด้วยกันก็ค่อยๆ เปิดใจคุยกันอย่างสนิทสนม
好意
ความปรารถนาดี, ความรู้สึกดีๆ
→ ฉันไม่อาจปฏิเสธความปรารถนาดีของเธอไปได้อย่างหน้าตาเฉย
色気
เสน่ห์ดึงดูดทางเพศ, เสน่ห์เย้ายวน
→ เมื่อมีอายุมากขึ้น เสน่ห์อันเย้ายวนแบบผู้ใหญ่ก็เริ่มเปล่งประกาย
見栄
การถือศักดิ์ศรี, วางท่าอวดโก้
→ เพราะความวางท่าอวดรวยจึงพาไปเลี้ยงร้านอาหารหรู ทว่ากระเป๋าเงินกลับเกลี้ยงฉลุย
見栄っ張り
คนขี้อวด, คนบ้ายอ
→ เพราะนิสัยที่ชอบวางท่าอวดดี ทำให้ฉันต้องฝืนทนแบกรับภาระหนักอยู่เรื่อย
人違い
จำคนผิด
→ ขอประทานอภัยครับ/ค่ะ จำคนผิดไป เสียมารยาทจริงๆ
勘違いする
เข้าใจผิดอย่างมหันต์
→ ฉันเข้าใจกำหนดการผิดไป เลยเผลอไปถึงสถานที่จัดงานก่อนล่วงหน้าถึงหนึ่งวัน
根も葉もない
ไม่มีมูลความจริงแม้แต่น้อย
→ อยากให้หยุดแพร่กระจายข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริงเสียที
初耳
เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก
→ เรื่องที่เขาจะเปลี่ยนงานนี่ฉันเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกเลย เขาตัดสินใจไปตั้งแต่เมื่อไหร่นะ
惑わす
ล่อลวง, ปั่นหัวให้ลุ่มหลง
→ อย่าปล่อยให้คำพูดหวานหูมาล่อลวงจิตใจได้
早口
พูดเร็ว, ลิ้นรัว
→ ฉันมีนิสัยชอบพูดเร็วรัวลิิ้นพันกันเวลาที่ตื่นเต้น
生やす
ไว้ (หนวด, เครา)
→ ระยะหลังนี้เขาเริ่มหันมาไว้เคราที่คาง
いじる(弄る)
จับเล่น, นั่งเขี่ย, เล่นวนไปมา
→ มีนักเรียนจำนวนมากแอบนั่งเขี่ยสมาร์ตโฟนเล่นระหว่างคาบเรียน
揺する
เขย่า, แกว่งไกว
→ ฉันแกว่งไกวทารกเบาๆ อย่างทะนุถนอมจนหลับปุ๋ย
心得る
เข้าใจแจ่มแจ้ง, ตระหนักรู้อย่างลึกซึ้ง
→ เธอเป็นคนที่เข้าใจศาสตร์แห่งการบริการเป็นอย่างดี จึงรับมือลูกค้าได้อย่างคล่องแคล่ว
欠く
ขาดตกบกพร่อง
→ แผนการนี้ขาดความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ จึงจำเป็นต้องได้รับการทบทวนใหม่
おもむろに(徐に)
อย่างช้าๆ, ค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างสงบ
→ ท่านประธานค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ และทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง